Uyku

Bazı zamanlarda istediğimiz gibi bir hayata uyanmayı isteriz.Bazen uzunca bir süre uykuda kalıp,yine uyandığımızda bizi üzen,kıran ne varsa düzelmiş olsun isteriz.Bazen sadece dinlenmek ve huzur bulmak için,bazen unutmak için uyumak isteriz.Şu uyku ne menem bişey ki;çareyi onun kollarında ararız.

Hem ruha hem bedene gelen uyku üzerine şiirler de yazılmış,şarkı var mı direkt bilemiyorum aklıma gelmiyor şu anda ama şiirlerden bir tanesi o çok sevdiğim şairlerden birine ait :

Uyumak Uyku adı altında beni yoklamaz ölüm, Neleri yaşadımsa uyanıklıkta gördüm. Uyurken geçenlerin sormadım adlarını, Kaçı kaça böldümse yaşanırlıkta böldüm.. Uyku adı altında beni yoklarsa ölüm. Ki ben tüm uykuları hep uyanıkken gördüm.. Neden mi ben kendimin sorardım adlarını? Anlasınlar diyedir, ben nasıl, nerde öldüm.

Özdemir Asaf Herkese huzurlu uykular :))

Ruh mu?Beden mi?

Bugün arkadaşım, psikolog dostunun şöyle bir cümle sarf ettiğini söyledi hayatımızda yer eden çok özel insanlar için  ''ruhun unutsa bile bedenin unutmaz''.Enteresan hiç öyle olduğunu düşünmemiştim.Ben beden unutsa bile ruh unutmaz diye düşünmüştüm.

Şimdiii aklımı kurcalayan bir soru oluştu kafamda.Aslında o özel insanı unutmayışımızın sebebi bedenimizin unutmamış olması mı?Yoksa hala kalpte yer alıyor oluşu mu?